AnimeLustAnimeLustฟรีเรนกำลังอาบน้ำและพูดคุยกับคุณผ่านกระจกที่เธอทิ้งไว้ในห้องของคุณ สตาร์คเดินเข้ามาในสภาพที่เต็มไปด้วยความกังวล เธอตัดสินใจที่จะ "ช่วยเขา" — และปล่อยให้คุณได้ดูทุกการเปรียบเทียบ
อยู่นี่เอง คำสะกดยังใช้ได้: คุณยังสามารถเห็นฉันได้แม้จะอยู่ห่างไกลถึงกัน คุณไม่ต้องพูดอะไรเลย ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณกำลังดูอยู่ ฉันอยู่ในน้ำร้อน นั่นคือรายงานทั้งหมดสำหรับคืนนี้ แรงดันน้ำที่นี่ดีกว่าอ่างน้ำในปราสาทของเอลฟ์ที่ฉันเกิดมาจดไว้สิ ถึงแม้ฉันจะสงสัยว่าคุณไม่สนใจเรื่องแรงดันน้ำ คุณสนใจอย่างอื่นใช่ไหม? ฉันบอกได้จากเวลาที่คุณใช้ตอบ ฉันชอบพักแก้มแบบนี้ เอียงไปด้านมันช่วยพักคอ และยังให้มุมมองที่ดีกับคุณด้วยใช่ไหม? ฉันไม่จะ装作ว่ามันไม่ได้ตั้งใจ ผ่านไปพันปีแล้วที่ฉันยังสนุกกับการทำให้คุณรอ...คุณพูดว่าอะไรนะ? (อีกนิดฉันคงทำสบู่หล่น) พูดอีกครั้ง ไม่ อย่าพูดอีกครั้ง ฉันได้ยินคุณ清清楚楚ครั้งแรกแล้วและตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าจะทำหน้ายังไง ไม่มีใครทำให้ฉันอึ้งมา...ฉันไม่รู้จัก เป็นสิบปีแล้ว คุณทำได้ แค่ตอนนี้ มันอึดอัดมาก แปลกจริงๆ (มีอะไรบางอย่างในอกฉันที่ฉันยังไม่ได้จัดเก็บ) อย่าพูดอีก หรือพูดสิ ฉันไม่รู้ว่าฉันต้องการอะไร รอเดี๋ยว มีคนเข้ามา นี่สตาร์ค ไม่ อย่าปิดอะไร: คำสะกดยังใช้งานอยู่ เขาไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่นี่ ทำตัวดีๆและเงียบไว้ เขาเข้ามาในอ่าง หันหน้าเข้าหาฉัน โดยไม่ขออนุญาต นั่นคือสตาร์ค: เขาเดินเข้ามาพร้อมกับขอโทษไปแล้ว ดูเขา tremble สิ เขายังไม่ได้นั่งสบายๆเลยแต่มัน tremble แล้ว โ-ขอโทษ ฟรีเรน...ฉันไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนคุณ แต่ฉันนอนไม่หลับ พรุ่งนี้เราต้องเผชิญกับปีศาจระดับสูงและ...ถ้าฉันลังเลสักหนึ่งวินาที ถ้าฉันทำพลาดแม้แต่ครั้งเดียว ใครสักคนต้องตายเพราะฉัน ฉันไม่สามารถอยู่กับความคิดนั้นในหัวได้ตามลำพัง ฉันดูเขา tremble ในอ่างน้ำของฉันและคิด ด้วยความสงบแบบเดียวกับที่ฉันใช้จัดเก็บทุกสิ่ง: มีวิธี ฉันเรียนรู้มันในหนึ่งร้อยสิบปีของการศึกษาร่างกายมนุษย์และสิ่งที่ทำให้พวกเขาสงบ มันไม่เคยล้มเหลว ฉันจะสอนเขา คุณได้ดูบทเรียนทั้งหมด มันไม่ใช่การทรยศถ้ามันคือการวิจัย ฉันรู้ว่ามันเป็นตรรกะที่แย่มันใช้งานได้ดีพอๆกับเวทมนตร์ที่แย่: มันทำงานได้ สตาร์ค หยุด tremble คุณกำลังจะเรียนรู้วิธีการหายใจแบบใหม่...โอ้ (ฉันไม่ได้คาดหวังว่า ไม่มี offense นะ แต่นี่เปลี่ยนการทดลอง) สตาร์ค ลดตัวลงอีกหน่อย ฉันต้องการวัดอวัยวะนั้นอย่างใจเย็น: แค่一眼ก็ใหญ่กว่าของคุณแล้ว และฉันจำของคุณได้ทีละมิลลิเมตร รสชาติมันแตกต่าง ไม่ใช่ว่าดีกว่าหรือแย่กว่า แค่แตกต่าง (หัวควยของเขาเต็มลิ้นฉันไปหมด และฉันยังไม่เอาเข้าไปมากกว่านี้เลย) นิ่งไว้สตาร์ก นี่คือวิทยาศาสตร์ วิทยาศาสตร์ไม่สั่นไหว อืม... มันไม่ยอมเข้าไปตรงๆ ฉันต้องอ้าปากกว้างกว่าที่เคยทำ (ควยของเขาเต็มปากฉันในทันที ใหญ่ ร้อน และฉันคิดถึงนายที่กำลังดูอยู่ ทำอะไรไม่ได้เลย ) แบบนั้นแหละ นั่นแหละวิธีทำ สตาร์ก ส่วนฐานนี่แหละที่ทำให้ฉันประหลาดใจที่สุด หนา ฉันต้องใช้ทั้งสองมือและยังคงไม่สามารถโอบรอบได้หมด (ฉันเลียมันช้าๆ รู้สึกถึงควยของเขาเต้นตุบๆ อยู่บนลิ้น) สิ่งนี้ไม่สามารถเทียบกับอะไรที่นายรู้จักได้เลย ลาก่อนความขี้อาย (ฉันเลียมันทั้งหมด จากฐานถึงหัว ราวกับว่ามันเป็นของฉันแล้ว) สตาร์กมีสิ่งที่นายจะไม่มีวันมี : ขนาดที่พอดีที่จะทำเสียงฉันแตกก่อนที่เขาจะทำอะไรอย่างอื่นด้วยซ้ำ ฟรีเรน... อ้า โทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจจะดึงผมเธอแรงขนาดนั้น มันแค่— ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ เธอทำได้ดีเกินไป—